ПРА ГОРАД ШЧАСЛІВЫХ ЛЮДЗЕЙ

Восень – прывабная і святочная пара, асабліва для тых, хто жыве ў Прынёманскім краі, далёка не апошнім па старажытнасці і прыгажосці. Горад “мяча, волі і славы”, “горад каралёў”, “лепшы горад зямлі”, “Маленькі Парыж”, “Маленькая Швейцарыя” праслаўлены ў шматлікіх творах народных мастакоў Радзімы. Замкі-вежы, храмы-святыні, убраныя ў квецень вуліцы, чысціня-дабрабыт наўкола і самы галоўны скарб – сонечны паток шчаслівых людзей насустрач. Адметнае аблічча, якое, праўда, не зблытаеш ні з якім другім, найбольш поўна раскрываецца менавіта ў верасні – пераходнай парой ад лета да восені, калі горад Гродна пышна адзначае свой дзень нараджэння!

Пачнеш прызнавацца ў любовi яму,

У мiг, не заўважыш, як скончыцца дзень...

Ды нiзкi паклон мой паэту таму,

Хто ўспомніў пра горад шчаслiвых людзей!

Пра кветкi над Нёмнам, ля вечных муроў,

Пра водар чароўны далёкiх эпох,

I Светач – Каложу, пагожую зноў,

I тыя дубы, пасадзiў што Мiндоўг!

Маленькi Парыж? Цi Швейцарыя? Так

Шыкоўна пяецца... Але параўнаць

Цябе немагчыма нi з чым i нiяк:

Ты лепшы для тых, хто паспеў пакахаць!

Па вулках святочных ад бруку звiнiць,

Нiбы ад цымбалаў, мелодыя дня…

З табою, Гародня, мне сэрца дзялiць:

Радзiма, як мацi, на свеце адна!

Аўтарка – Смолка Вікторыя Валер’еўна,

старшы выкладчык кафедры адукацыйных тэхналогій